Filip Jordens brengt een hommage aan Jacques Brel. Het is eigenlijk meer dan dat, het is bijna de reïncarnatie van Brel die op podium springt.
Hij lijkt er niet alleen fysiek op, ook muzikaal zit het goed en zelfs de lichaamstaal is dezelfde. Om het universum van Brel terug tot leven te wekken, laat hij zich begeleiden door een pianist, een accordeonist en een contrabasspeler. Zo brengt hij zowel Brels vroege als rijpe werk, zijn grootste successen, maar ook de minder bekende parels, zoals Ne me quitte pas, de Mathilde à Marieke, du Cheval aux Singes, du Plat Pays à Amsterdam, des Fenêtres au Gaz. Met de passie van een onvoorwaardelijke liefde voor Brel en zijn repertoire zingt Filip Jordens het heilige vuur van de poëzie. Verre van een vulgaire kopie neer te zetten, slaagt Filip Jordens er in om de diepte van Brels teksten te peilen.
Met Filip komt Brel naar ManiFiesta.
